Karma

Ebook Karma Op de grote parkeerplaats bij de inrit van het fort op het schiereiland Korsneset stonden normaal geen auto’s op dit uur van de dag. Kjetil Dahle waagde zich niet op een van de wandelpaden als het donker begon te worden. In plaats daarvan besloot hij Makker mee te nemen voorbij de slagboom naar het kilometerslange pad dat door het bos slingerde. Kjetil zag de grijze Toyota toen hij zijn eigen auto parkeerde. De motor draaide en de stadslichten verlichtten de parkeerplaats voor de auto. Hij liet de hond eruit en keek naar de hoge sparren die de parkeerplaats omkransten, waardoor het eerder ging schemeren. Het leek hem het beste om discreet te zijn, hij was geen gluurder. Dat mensen afspraakjes maakten die het daglicht misschien niet konden verdragen, ging hem niets aan. Toen hij langs de auto kwam, kon hij zich niet beheersen en wierp een zijdelingse blik op de bestuurdersplaats. Er zat een man, alleen. Terwijl Kjetil zijn blik weer afwendde, zag hij dat de man zijn gezicht langzaam naar hem toedraaide, alsof hij had zitten slapen en was gestoord in zijn slaap. Kjetil knikte hem toe, riep Makker en liep verder. Hij keek op zijn horloge. Kwart voor acht. Dat was wel een vreemd tijdstip om een dutje te doen. Hier klopte iets niet. Kjetil Dahle was niet bang voor het donker, maar nu bekroop hem toch een gevoel van onbehagen. Onder het lopen draaide hij zich opnieuw om; het liet hem niet los. Er stak iets uit de uitlaat. Hij bleef staan. Het zag eruit als... een slang. Kjetil slikte en liep een stukje naar de kant van de weg om beter te kunnen kijken. Het was inderdaad een slang. Die vanuit de uitlaat liep langs de zijkant van de auto naar het raam aan de passagierskant. Kjetil begon over zijn hele lichaam te trillen toen het tot hem doordrong wat hier aan de hand was. Wat moest hij nu in ’s hemelsnaam doen? Verder lopen en doen alsof er niets aan de hand was? Dat kon hij voor zijn fatsoen niet maken. Maar hij waagde het evenmin de slang los te trekken en de man te vragen daar weg te gaan. Mensen die zelfmoord wilden plegen, dachten niet helder na. Ze wilden gewoon sterven, en als iemand hen probeerde tegen te houden, voelden ze zich bedreigd. Wat als de man een mes in zijn auto had? Wat als hij agressief werd? Kjetil vermande zich. Dit was zijn zaak niet. Hij moest de politie bellen. Hij keek om. Hij kon het niet hier doen, waar de man hem kon horen; dan zou hij wegrijden en een andere plek zoeken. Het ging er juist om hem niet weg te jagen, maar hem tegen te houden en hulp te bieden. Hij moest teruggaan naar zijn auto en daar opbellen. Doen alsof hij iets was vergeten, dan zou de man geen argwaan krijgen. Maar hij moest zich haasten, de man kon elk moment het bewustzijn verliezen. Kjetil voelde dat er plotseling een onredelijke verantwoordelijkheid op zijn schouders rustte. Als hij nu één fout maakte, zou er een mens sterven. Hij loodste een teleurgestelde Makker de achterbak in, ging achter het stuur zitten en toetste met trillende vingers 112 in. Terwijl hij wachtte tot er werd opgenomen, boog hij zich voorover om er zeker van te zijn dat hij uit het zicht was.

**********

De nieuwe Noorse Kurt Wallander
Jørgen Jaeger

Karma
De verdwenen wandelaar uit Bergen

IT-medewerker Sebastian Maddox wordt dood aangetroffen achter een huis. Heft hij zich van het leven beroofd, zoals het ernaar uitziet? Tijdens het onderzoek worden er onregelmatigheden ontdekt en commissaris Ole Vik krijgt het verzoek de zaak nog eens nader onder de loep te nemen.
Van lieverlee tekenen zich de contouren van een cynische figuur achter de schermen af – een man die iedereen die in de weg staat, meedogenloos vermoordt. Deze man noemt zich ‘Karma’. Maar wie is hij? Ole Vik heeft maar een paar uur om daar achter te komen.

Jørgen Jaeger

De Noorse schrijver Jørgen Jaeger (Bergen, 1946) woont in Bergen met zijn vrouw en twee honden. Hij schrijft zowel misdaadromans als verhalen. "Karma", vertaald uit het Noors door Renée Vink, is zijn vijfde thriller en de eerste in Nederland. Hiervoor had hij al de door critici geprezen titels "Schaduwjacht", "De kameleons", "Doodssymfonie" en "Bloedletters" op zijn naam staan.

Recensies

De nieuwe misdaadroman van de Bergense schrijver Jørgen Jaeger is een regelrecht stuk vuurwerk. Het boek staat bol van de spanning en de gruwelen, die met verve en een zweempje humor beschreven worden. De rillingen lopen langs je rug en je nekharen gaan recht overeind staan. Met zijn beste thriller totnogtoe heeft Jaeger de stap gezet naar de wereld van de internationale misdaad. Ga dit boek lezen. Je zult het bijna niet kunnen wegleggen voor je het uit hebt.
Door: Kjell Einar Øren, Haugesunds Avis
Karma – Jørgen Jaeger Een man probeert zelfmoord te plegen, maar een wandelaar grijpt in. Als de politie arriveert is de man dood en is de wandelaar spoorloos verdwenen. IT-medewerker Sebastian Maddox wordt dood aangetroffen achter een huis. Heeft hij zelfmoord gepleegd? Tijdens het onderzoek worden er onregelmatigheden ontdekt en commissaris Ole Vik krijgt het verzoek de zaak nog eens nader onder de loep te nemen. Van lieverlee tekenen zich de contouren af van een cynische figuur achter de schermen – een man die iedereen die in de weg staat meedogenloos vermoordt. Deze man noemt zich ‘Karma’. Maar wie is hij? Ole Vik heeft maar een paar uur om daar achter te komen. Een mij onbekende auteur, ietwat vage achterflaptekst, vergelijking met Kurt Wallander op de cover, ik had geen idee wat ik me bij ‘Karma’ moest voorstellen. Op aanraden van een kenner gelezen en wat ben ik daar blij om! Heel goed boek, dat ik een ieder die van thrillers houdt aanbeveel, ook lezers die – zoals ik - geen liefhebber zijn van de Wallanderboeken. Ik begrijp na lezing de covertekst ‘De nieuwe Noorse Kurt Wallander’: de overlap zit ‘m in de maatschappelijke betrokkenheid die uit de boeken spreekt. Maar als het dan tóch moet, zou ik liever een vergelijking zien met het auteursduo Roslund & Hellström, al hebben die dan weer geen vaste speurder. Jørgen Jaeger dendert er meteen in met een dode, een vermiste en nog een dode. Locatie: de omgeving van het schiereiland Korsneset, een gebied vol natuurschoon en met een rijke historie, twintig kilometer ten zuiden van Bergen. Vik en zijn mensen hebben het lastig, moeten verbanden en achtergronden vinden en stuiten daarbij op hier niet nader te verklappen misstanden en problemen van een soort waar de honden geen brood van lusten. Confronterend, realistisch, bikkelhard, gruwelijk. RAZEND werd ik ervan, want de misstanden waar het verhaal omheen gebouwd is zijn niet specifiek voor Noorwegen, maar kunnen ook in andere West-Europese landen spelen. Jaeger is een bekwaam auteur, die goed weet te doseren en de verhaallijnen helder schetst. Ondanks de zwaarte van de aangeroerde onderwerpen is het verhaal toegankelijk en prettig leesbaar. Niets aan te merken op het taalgebruik (de foutjes in de eerste e-boekuitgave buiten beschouwing gelaten), veel dialogen, spannende sfeer, goed gekozen locatie, karaktervolle personages, zweempje humor, een commissaris die tot de verbeelding spreekt (en verder uitgediept mag worden), wat kun je als lezer nog meer verlangen? Topthriller, waarvan ik hoop dat hij menigeen tot nadenken stemt en waarvan de gruwelen nog helder op mijn netvlies staan. **** 28 januari 2012
Door: Anna Bakker
Veilig betalen met Ideal