Moord in de Walburcht

Ebook Moord in de Walburcht Een geheimzinnig locatie in Aerdenhout: landhuis de Walburcht, het bezit van een geslaagd tv-producent. Hij heerst er met ijzeren hand, niet alleen over zijn bedrijf, maar ook over de leden van zijn familie en zijn personeel. De sfeer in het landhuis is om te snijden en er gebeuren de vreemdste dingen.

De raadsels en spanningen in het landhuis nemen toe als een jonge vrouw op het toneel verschijnt en sluipenderwijs het geweld losbarst. Zij probeert, met gevaar voor eigen leven, te onderzoeken wie er voor al dit onheil verantwoordelijk is.

Maarten ’t Hart noemde Martin Koomen ‘onze meest amusante thrillerschrijver’. Op Teletekst heette Koomen ooit een ‘literaire duizendpoot’ In Moord in de Walburcht toont de schrijver zich op dreef met de rijke bronnen voor satire die hij aantrof op het terrein van reality-tv en ander entertainment. Vooral echter creëerde hij de spanning van een onvervalste whodunnit

Martin Koomen

Biografie


Begon op zijn 18de jaar het serieuze deel van zijn loopbaan als leerling-journalist bij de Zwolse Courant. Werkte tien jaar bij Het Vrije Volk en dertig jaar (1970-2000) als documentatie-redacteur bij Vrij Nederland. Schreef in laatstgenoemd blad veel over Engelse en andere literatuur (bijlagen over James Joyce, Dostojevski, Conan Doyle e.a.), alsook over andere onderwerpen. Publiceerde voorts onder meer in Het Vrije Volk en de Groene Amsterdammer. Verhalen in uiteenlopende verzamelbundels.





Bibliografie


Het ijzige zaad van de duivel (Geschiedenis van heksen en demonen), 1973
De Roze Vlag (roman), 1975
De ontgroening (roman), 1978
Het koninkrijk van de nacht (Over dwergen, elfen en andere geesten van aarde, lucht, water en vuur), 1978
De literaten van de linkeroever (Engelstalige schrijvers in Parijs 1900-1944), 1983
Het literaire Dublin (Opkomst en ondergang van de Ierse literaire beweging), 1984
Abramelijnse magie (roman), 1984
Import, export, doodslag, moord (thriller), 1986
Tarkovs geheim (thriller), 1987
Het uur van het beest (spionageroman), 1988
Een zending monsters (thriller), 1989
De Portland-paradox (thriller), 1990
Geen pardon voor Portland (thriller), 1991
In het web van Portland (thriller), 1992
Meneer Portland, neem ik aan (thriller), 1993
Een volmacht voor Portland (thriller), 1994
Adieu, Portland (thriller), 1995
Nacht in de Brazen Head (en andere Ierse kronieken), 1996
Drink, drink het uur (Kronieken uit de tijd van de jazz), 1998
Een man van letters (Over Vrij Nederland en andere kronieken), 1999
Portland en de dolende dode (thriller), 2000
Portland en de honden van Europa (thriller), 2001
Portland, onze man in Den Haag (thriller), 2003
Bloed op het Binnenhof (een whodunnit voor kiezers), 2004
Kleine koude oorlog (thriller), 2006
Dandy’s en decadenten (Engelse schrijvers van Byron tot Amis), 2008
D-trein uit Warschau (een Robert Portland-mysterie), 2010
Het dode punt (een moordmysterie), 2011




Recensies

Hoofdpersonen zijn Fred Walhoek, een soort Joop van den Ende, al is die vele malen sympathieker, en Sandra van Straten, die als dienstmeisje in de luxueuze woning van Walhoek, de Walburcht, wordt opgenomen. Verder zijn van belang zijn vrouw Julia en zijn twee zoons Lodewijk en Roderick. Het zit Fred niet mee in het zakelijke leven en evenmin in zijn gezinsleven. Feitelijk leeft hij in onmin met zijn vrouw en zoons. Als hij wordt vermoord, is het dan ook niet onverwacht, want de auteur liet al enige personen met moordplannen rondlopen. Sandra is niet wie ze zegt te zijn, maar we zien wel dat zij niet verdacht kan worden. Zij vindt juist aanwijzingen dat Fred geen natuurlijke dood is gestorven, zoals de huisarts heeft verklaard. De politie heeft dit geaccepteerd, dus Sandra gaat in haar eentje op onderzoek uit. De auteur heeft een ontspannen manier van vertellen, die nog wel eens op overigens volstrekt niet geforceerde humor uitloopt. Als uiteindelijk de dader bekend wordt, is dit voor de lezer een volslagen verrassing, al heeft de auteur die oplossing grondig voorbereid. Een boek dat veel lezers ontspanning zal bieden. Dank zij zijn journalistieke ervaring schreef de auteur al een reeks vlotte en boeiende thrillers
Door: De Boekensalon
Martin Koomen (1939) begon op zijn achttiende het serieuze deel van zijn loopbaan als leerling-journalist bij de Zwolse Courant. Hij werkte tien jaar bij Het Vrije Volk en dertig jaar als documentatieredacteur bij Vrij Nederland. In onder meer Het Vrije Volk en de Groene Amsterdammer publiceerde hij meerdere verhalen. In 1973 werd Koomens eerste boek Het ijzige zaad van de duivel uitgegeven. Inmiddels heeft hij tientallen boeken op zijn naam staan, variërend van romans, kronieken, thrillers en misdaadromans als Moord in de Walburcht. Verborgen in bosrijk Aerdenhout staat een even kostbare als monsterachtige villa: de Walburcht. Deze vesting is eigendom van een magnaat uit de amusementsindustrie, een man die als een dictator heerst over televisieverslaafden, maar ook over zijn familieleden en huispersoneel. De stemming in zijn onderkomen is dan ook donker en zit vol raadselachtig onheil. Totdat de gelederen worden aangevuld met een jonge vrouw, Sandra. De spanningen in de Walburcht ontladen zich in een gewelddadige uitbarsting en dan is het haar onderzoekende geest die ervoor zorgt dat alle raadselen worden opgelost, al gaat dit gepaard met grote gevaren… Wanneer televisiemagnaat Freddy Walhoek dood wordt aangetroffen, lijkt het in eerste instantie een natuurlijk dood. Maar toch zijn er verdachte omstandigheden rond zijn overlijden. Walhoek een man die gehaat en gevreesd wordt door bijna iedereen: collega’s, personeel, familie, oude ‘vrienden’. En allemaal hebben ze een motief. Koomen heeft dan ook een rasechte ‘whodunnit’ geschreven, waarbij je als lezer alsmaar door moet lezen om erachter te komen wat er die nacht allemaal is gebeurd op het terrein van de impostante villa. Het is aan hoofdpersoon Sandra om ons mee te nemen op de zoektocht. De schrijver weet goed neer te zetten waarom men Walhoek liever dood dan levend ziet. Alleen zijn portret in de slaapkamer jaagt Sandra al de stuipen op het lijf. “Meneer Fred was levensgroot afgebeeld, in donkere tonen. Het leek of zijn grijze, doordringende ogen haar dwongen dichterbij te komen. En bij iedere stap die ze deed, werd hij niet alleen groter maar bovenal angstaanjagender. Hij keek wat je noemt gezagwekkend, als een alleenheerser. Opvallend was zijn zelfbewuste, kaarsrechte houding, en smadelijk de lip die hij vol minachting krulde. Toch scheen het vreeswekkende effect van de afgebeelde figuur bovenal te schuilen in de hypnotiserende blik die de autocraat op het dienstmeisje richtte. Het was een blik waarin een gesluierde dreiging broeide en die haar volgde in iedere richting waarheen ze zich bewoog.”
Door: Felice Beekhuis, Boekenbijlage
Veilig betalen met Ideal